ஒற்றைக்கால் கொக்கு

மணல் மேடுகளில்தான் எண்ணங்களை செதுக்கின்றேன்
காற்றில் பட்டு கறைந்துவிடக்கூடும்
கற்களில் செதுக்க நானொன்றும் சிற்பியல்ல
ஒரு நீண்ட புளியமரத்தில் அமர்ந்திருக்கும்
ஒற்றைக்கால் கொக்கு
ஓடைவற்றும்வரை காத்திருக்ககமுடியாது
சலனமற்ற நீர்த்துளிகளில்தான் முகம்கழுவ வேண்டுமா?
காற்றோடு மிஞ்சிபோகும் எண்ணம்களும்
காற்றினால் அடித்துசெல்லும் எண்ணகளும்
மணல்மேடுகளில்தான் அதிகம்போலும்.
நீண்டுவளர்ந்த புளியமரமோ வற்றாத ஓடையோஇனி
வாழ்வின் எல்லைகளில்தான்
மீதமிருக்கும் நாட்களோடு காத்த்திருக்கிறன்
ஒற்றைக்கால் கொக்காய்

கனவுகளும் நானும்

ஒரு நீண்ட காகிதத்தில் சிதறிக் கிடக்கின்றன என் கனவுகள்
சஹாராவின் சுடுமணலில் சிறு மண்புழுவாய்
துடித்து துடித்து நகர்கிறது சில
ஒரு கோப்பை சுடுநீர் வாங்கி
கனவுகளை கழுவப் போகிறான் நண்பன்
பாவம் கனவுகளின் வலியை உணரமாட்டான்

காகிதத்தை கத்தரித்து கனவுகளை குறை
அவன் சொல்லும் மந்திரம் எனக்கு
கத்தரித்த கனவுகள் இரவுகளில் ஒட்டிக்கொள்ளவது
புரியாத புதிர் எனக்கு

எங்குமே இருள் நிறைந்திட்டு

எங்குமே இருள் நிறைந்திட்டு
இப்பொழுதெல்லாம் என்னால்
நானாக இருக்கமுடிவதில்லை
அடிக்கடி தெருமுனையில்
உட்கார்ந்து கொள்கிறேன்
ஒரு நீண்ட நள்ளிரவின் நிசப்தமோ
அல்லது
தெருமுனையில் ஊளையிடும் நாயின் சத்தமோ
எனை காவுகொள்வதில்லை
உறவுகளின் பிரிவுகள் என்னால் உணரப்படுவதில்லை
எங்குமே இருள் நிறைந்துவிட்டது
இப்பொழுதெல்லாம் என்னால்
நானாக இருக்கமுடிவதில்லை

வரவேற்கிறேன்

வரவேற்கிறேன் மயானத்திற்கு
மண்டையோடுகளின் உறைவிடமல்ல
நிழல்களாகிப்போன நிஜங்களின் தளமிது.
இனிக்கவிதை பிறக்கும்,
மயானத்தின் காற்றோடு கலக்கும்
காத்திருக்கிறேன் உணர்வுகளுக்காய்